جوجه گوشتی

جوجه درآوری در مرغ های مادر گوشتی

جوجه درآوری در مرغ های مادر گوشتی 760 546 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

بررسی میزان جوجه درآوری در مرغ های مادر گوشتی تغذیه شده با مکمل اسید گوانیدینواستیک در شرایط مزرعه

[vc_separator]

چکیده

این تحقیق به منظور بررسی صحت تاثیر مکمل اسید گوانیدینواستیک به عنوان پیش ساز کراتین بر میزان جوجه درآوری گله مادر گوشتی در شرایط مزرعه انجام شد .

برای اجرای این دو پژوهش دو مزرعه مادر گوشتی در مرحله تخم گذاری مشابه و دارای مدیریت ، تولید تخم مرغ و جوجه کشی یکسان مورد آزمایش قرار گرفتند.

مزرعه اول (دارای ۲۰۰۰۰ قطعه مرغ مادر گوشتی راس ۳۰۸ )

با جیره استاندارد (۲۸۰۰ کیلو کالری انرژی قابل متابولیسم در هر کیلوگرم خوراک ، ۱۳/۵ درصد پروتئین خام)

به اضافه یک کیلوگرم اسید گوانیدینواستیک در هر تن خوراک از سن ۶۰ الی ۶۲ هفتگی طبق توصیه راهنمای پرورشی مرغ مادر گوشتی سویه راس ۳۰۸ تغذیه شدند .

مزرعه دوم (دارای ۲۵۰۰۰ قطعه مرغ مادر گوشتی راس ۳۰۸ ) نیز با جیره استاندارد ( شاهد) از سن ۶۰ الی ۶۲ هفتگی تغذیه شد.

فراسنجه میزان جوجه درآوری از سن ۶۰ الی ۶۲ هفتگی بررسی شد.

نرخ جوجه درآوری مزرعه تغذیه شده با مکمل اسید گوانیدینواستیک به میزان یک ، سه و پنج درصد به ترتیب در هفته ۶۰ ،۶۱ و ۶۲ بالاتر از مزرعه شاهد بود.

در نتیجه ، مکمل اسید گوانیدینو استیک قابلیت استفاده به عنوان ترکیب افزودنی برای افزایش جوجه درآوری در گله های مادر گوشتی دارد.

مقدمه

[vc_separator]

هدف از پرورش گله مادر گوشتی تولید تخم مرغ های نطفه دار و دستیابی به بیشینه نرخ جوجه درآوری است.

میزان باروری و جوجه درآوری در گله های مادر گوشتی در سن ۳۰ تا ۴۰ هفتگی به اوج می رسد.

و سپس به سرعت کاهش می یابد. هر دو جنس نر و ماده در باروری گله مشارکت دارند.

مرغها به دلیل دارا بودن لوله های ذخیره اسپرم به عنوان محیط های تخصص یافته برای نگهداری طولانی مدت اسپرم در مجرای تولید مثلی ، نقش حیاتی در باروری دارند.

با افزایش سن مرغ ، کارایی لوله های ذخیره اسپرم کاهش می یابد.

در این لوله ها اسپرم تحرک خود را با اکسیداسیون اسید چرب حفظ می کند.

غشای اسپرم منبع این اسید چرب است و زمانی که کیفیت غشای اسپرم به تدریج کاهش می یابد.

میزان ATP در دسترس و جنبایی اسپرم نیز کاهش می یابد.

اسید گوانیدینواستیک ترکیبی است که در کبد و کلیه پرندگان و به وسیله آنزیم آل آرژنین -گلایسین  آمیدینوترانسفراز ، از آرژنین و گلایسین ساخته می شود.

اسید گوانیدینواستیک به وسیله ی اس آدنوزیل متیونین ، متلیله شده و به کراتین تبدیل می شود و در نهایت با انتقال یک فسفر از آدنوزین تری فسفات تبدیل به ترکیب پر انرژی فسفوکراتین می شود.

سامانه کراتین -فسفوکراتین نقش مرکزی حفظ شرایط پایداری انرژی در اسپرم دارد.

در شرایط آزمایشگاهی و با تلقیح  مصنوعی میزان باروری مرغ های مادر گوشتی تغذیه شده با مکمل اسید گوانیدینواستیک و میزان غلظت اسپرم و جنبایی پیشرونده اسپرم خروس های تغذیه شده با مکمل اسید گوانیدینواستیک به طور معنی داری افزایش یافت.

در ادامه مطالعات پیشین ، این پژوهش با هدف تایید صحت تاثیر مثبت اسید گوانیدینواستیک بر میزان جوجه درآوری گله مرغ مادر گوشتی در شرایط مزرعه انجام شد.

[vc_empty_space]

مواد و روش ها

این پژوهش در دو مزرعه مادر گوشتی در مرحله تخم گذاری یکسان انجام شد.

مزرعه اول (دارای ۲۰۰۰۰ قطعه مرغ مادر گوشتی راس ۳۰۸)

با جیره استاندارد(۲۸۰۰ کیلوکالری انرژی قابل متابولیسم در هر کیلوگرم خوراک ، ۱۳/۵ درصد پروتئین خام )

به اضافه یک کیلوگرم اسید گوانیدینواستیک در هر تن خوراک از سن ۶۰-۶۲ هفتگی طبق توصیه راهنمای پرورشی مرغ مادر گوشتی سویه راس ۳۰۸ تغذیه شدند.

مزرعه دوم ( دارای ۲۵۰۰۰ قطعه مرغ مادر گوشتی راس ۳۰۸)

نیز با جیره استاندارد( شاهد) از سن ۶۰-۶۲ هفتگی تغذیه شد.

در طی آزمایش شرایط مدیریتی و نسبت جنسی نر به ماده در هر دو مزرعه یکسان بود

و گله ها عاری از هر بیماری بودند.

در طی پژوهش میزان تولید تخم مرغ در هر دو مزرعه تقریبا یکسان بود

و تخم مرغ ها نیز در کارخانه جوجه کشی یکسانی خوابانده شدند.

به عنوان هدف این پژوهش ، فراسنجه میزان جوجه درآوری از سن ۶۰ -۶۲ هفتگی بررسی شد.

[vc_empty_space][vc_single_image image=”20121″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d”][vc_empty_space]

نتایج و بحث

افزودن اسید گوانیدینواستیک به جیره مرغ های مادر گوشتی جوجه درآوری را افزایش داد.

میزان جوجه درآوری مزرعه تغذیه شده با مکمل اسید گوانیدینواستیک به میزان یک ، سه و پنج درصد به ترتیب در هفته ۶۰،۶۱،۶۲ بالاتر از مزرعه شاهد بود.( نمودار ۱)

سلولهای اپتیلیایی لوله های ذخیره اسپرم  با انتقال چربی به فضای داخلی این لوله ها نقش مهمی در محافظت

و بازسازی غشای پلاسمایی اسپرم و همچنین جذب و ذخیره سازی ملکول ها برای تقویت سوخت و ساز اسپرم ایفا می کنند.

اما افزایش سن مرغ کارایی لوله های ذخیره اسپرم کاهش می یابد و این مسئله با کاهش طول دوره باروری آشکار می شود.

در لوله های ذخیره اسپرم ،به دلیل اکسیداسیون اسیدهای چرب غشای اسپرم کیفیت غشای آنها به ترتیب کاهش می یابد.

و میزان ATP در دسترس و جنبایی و زنده مانی اسپرم کاهش می یابد.

از آنجایی که سامانه کراتین -فسفوکراتین نقش مرکزی در تولید، ذخیره ، سوخت و ساز  انرژی در اسپرم خروس دارد.

افزودن اسید گوانیدینواستیک به عنوان پیش ساز کراتین به جیره خروس باعث افزایش معنی داری جنبایی پیشرونده اسپرم شد.

احتمالا تغذیه اسید گوانیدینواستیک ، محتوای فسفوکراتین مایعات مجرای تولید مثلی مرغ را افزایش داد.

و با تامین انرژی مورد نیاز اسپرم باعث افزایش جنبایی اسپرم و در نتیجه افزایش باروری و در نتیجه افزایش جوجه درآوری شد.

همچنین در توافق با نتایج ما ، افزودن اسید گوانیدینواستیک به جیره بلدرچین مولد باعث افزایش غلظت کراتین در تخم بلدرچین ، کاهش نرخ مرگ و میر جنین ، افزایش باروری و جوجه درآوری شد .

و عملکرد جوجه ها را پس از تفریخ بهبود داد . 

احتمالا افزایش جوجه درآوری به دلیل افزایش باروری و همچنین افزایش غلظت کراتین تخم بلدرچین بود.

احتمالا سطوح بسنده کراتین در پایان دوره جوجه کشی با تامین انرژی بی هوازی مورد نیاز در این مرحله از تلفات جنینی ناشی از کمبود اکسیژن جلوگیری کرد و جوجه درآوری را افزایش داد.

در تایید این نتایج ، میزان بالایی از بیان ژن آنزیم تبدیل کننده اسید گوانیدینواستیک به کراتین در تخمدان موش ماده شناسایی شد ، 

اما در مجرای تولید مثلی آنها شواهدی مبنی بر فعالیت سامانه کراتین -فسفوکراتین یافت نشد.

بنابراین بررسی وجود فعالیت سامانه کراتین -فسفو کراتین در مجرای تولید مثلی مرغ به ویژه در لوله ذخیره سازی اسپرم نیاز به مطالعات بیشتر دارد.

اسید گوانیدینواستیک نسبت به کراتین ترکیب پایدارتری است.

و قیمت پائینتری نسبت آن دارد ، بنابراین اسید گوانیدینواستیک برای استفاده در تغذیه ی دام و طیور مناسب تر است.

در نتیجه ، مکمل اسید گوانیدینواستیک به عنوان ترکیب افزودنی در جیره طیور قابلیت افزایش جوجه درآوری گله های مادر گوشتی و جلوگیری از کاهش جوجه درآوری ناشی از افزایش سن گله را دارد.

[vc_single_image image=”20122″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d”][vc_empty_space]

متیونین ، لیزین و ترئونین در جیره جوجه های گوشتی

متیونین ، لیزین و ترئونین در جیره جوجه های گوشتی 760 546 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

افزودنی ها در خوراک جوجه های گوشتی

[vc_separator]

پرورش دهندگان قادرند به کمک پرورش سویه های اصلاح ژنتیکی شده جوجه ، گوشت را سریعتر و با تلاش کمتری نسبت به پرورش دام های دیگر در سفره ما قرار دهد.

تنها چند هفته طول می کشد تا جوجه ها به وزن هدف برسند و به همین جهت ، هزینه تمام شده هر کیلوگرم گوشت طیور کمتر از سایر دام هاست ؛ 

در نتیجه با صرف هزینه کمتر ، نیاز پروتئینی انسان تامین می شود.

برای پرورش سودآور جوجه گوشتی و نمود ذخایر ارزشمند ژنتیکی این سویه ها ، نیازمند به انجام تمهیدات خاصی قبل از قرار گرفتن جوجه ها در مزرعه و پس از آن هستیم .

از جمله این اقدامات می توان به تهیه جوجه باکیفیت ، رعایت نکات ایمنی و بهداشت ، فراهم کردن فضا و تهویه کافی ، تعداد مناسب آب خوری و دان خوری و نهایتا تامین خوراک با کیفیت و بافت مناسب اشاره کرد ، تا تضمین سلامت دستگاه گوارش باشد.

[vc_single_image image=”19916″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_3d”][vc_empty_space]

میزان اسیدهای آمینه مورد نیاز در خوراک جوجه گوشتی

[vc_separator]

جدای از افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی بیشتر شرکت های تولید جوجه ، روی افزایش وزن بافت سینه تاکید دارند. 

به خوبی شناخته شده که بهبود این بافت در سایه تامین اسیدهای آمینه ضروری خواهد بود. 

در واقع رشد افزایش خالص توده پروتئین است و زمانی رخ خواهد که سنتز پروتئین کل نسبت به تجزیه پروتئین های دریافتی در حد بیشینه باشد.

این روند مداوم به بازچرخ پروتئین اشاره دارد و میزان رشد با تعادل بین میزان سنتز و تجزیه تعیین می شود.

کارایی استفاده از پروتئین تحت تاثیر تغییرات میزان سنتز و تجزیه قرار می گیرد.(Tesseraud , 2000) 

تعیین کننده حیاتی کارایی مصرف پروتئین خالص ، میزان تجزیه پروتئین است . 

میزان تجزیه پروتئین با کمبود اسید آمینه افزایش می یابد.

تعادل اسید آمینه باید بهینه باشد تا حداکثر بهره وری و استفاده از پروتئین و رشد حاصل شود. استفاده از جیره های با پروتئین بالا جهت تامین اسیدهای آمینه مورد نیاز سنتز پروتئین ، دفع آمونیاک را در محیط افزایش خواهد داد.

آمونیاک به وسیله تجزیه پروتئین هضم نشده پروتئین موجود در مدفوع حاصل می شود. 

یک راه ممکن برای کاهش انتشار آمونیاک ، کاهش میزان نیتروژن با کاهش محتوای پروتئین جیره است.

در واقع مطالعات متعدد نشان می دهد کاهش دفع نیتروژن در حدود ۱۰ % با کاهش ۱ درصد در مقدار محتوای پروتئین جیره در جوجه های گوشتی حاصل می شود.(Gomide et al. , 2011 )

⇐⇐⇐⇐⇐⇐⇐⇐« مطالعه مطلب پرورش مرغ گوشتی ، مدیریت خوراک و دان  »⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒

[vc_empty_space]

خواص اسیدهای آمینه متیونین ، لیزین و ترئونین در جیره جوجه گوشتی

فرمولاسیون رژیم های کم پروتئین CP نیاز به کنترل اسیدهای آمینه ضروری ، یعنی ،Val ،Thr،Met(+Cys) ،Lys، Phe(+Tyr) ،Arg،Trp،Leu،Ile و His دارد.

لذا تنها راه ممکن جهت فراهم آوردن خوراک با بیشترین رشد و کمترین مواد دفعی از نقطه نظر پروتئین ، تزریق اسیدهای آمینه ضروری به صورت سنتتیک در جیره است.

نشان داده شده که میزان سنتز پروتئین هم زمان با افزایش سطح لیزین جیره غذایی ایجاد می شود.(UrdanetaRincon and Lesson , 2004 )

در جوجه های سریع الرشد کمبود لیزین ترکیب بدن و پروتئین را تغییر می دهد. (Bastianelli et al ,2007 ) 

و این بدان معنی است که برای حمایت از رشد مطلوب و عملکرد لاشه در جوجه های گوشتی تجاری ، سطوح مناسب اسیدهای آمینه در جیره مورد نیاز است.

اسید آمینه متیونین به عنوان اولین اسید آمینه محدود کننده در جیره های بر پایه ذرت و سویا با واسطه در چند فاکتور بر روی سنتز پروتئین تاثیر مثبت دارد. 

از جمله این فاکتورها می توان اثر متیونین بر بیان ژن های مربوط به رشد ، بیان موثر mRNA در کبد و افزایش سطح IGF-I در گردش را نام برد.

با نگاهی کلی بر روی خوراک های آماده طیور و کنسانتره های موجود در بازار به این مهم دست می یابیم که در فرمولاسیون اغلب آن ها به سومین اسید آمینه ضروری به دلیل منافع مالی اهمیت کمتری داده و تامین نمی کنند . 

در حالی که تامین این اسید آمینه به ویژه در سنین ابتدایی جوجه گوشتی ضروری است.

ترئونین نقش مهمی در رشد و عملکرد مناسب روده دارد(Stoll , 2006  ) . 

زیرا موسین روده بیشتر از ترئونین ساخته شده است ، موسین یک گلیکوپروتئین است که نقش حیابی در محافظت ار روده در برابر اسیدها ، پاتوژن ها و آنزیم های گوارشی و نیز حفظ یکپارچگی روده دارد.

(Horn et al ., 2009 ) .

در دستگاه گوارش موسین به عنوان عامل فیلتر کننده برای مواد مغذی عمل می کند و بر هضم و جذب آنها تاثیر می گذارد (Smirnov et al . , 2006 ) 

علاوه بر این ترئونین در فرایندهای متابولیک مختلف مانند سنتز پروتئین و تشکیل اسید اوریک نقش دارد .( Eftekhari et al , , 2015 ) 

در جیره های که کمبود ترئونین دارد تولید ایمونوگلوبولین به مخاطره می افتد. زیرا ترئونین بخشی جدائی ناپذیر از ایمونوگلوبولین در جوجه های گوشتی است. ( Azza and El-gogary , . 2015 ) 

بنابر این به این اسید آمینه همانند دو اسید آمینه دیگر علی الخصوص در دوران ابتدای پرورش جوجه گوشتی باید اهمیت داد. 

اما افزودن این اسید آمینه های  ارزشمند در صورتی که کارا خواهد بود که سلامت دستگاه گوارش تامین شده باشد.

⇐⇐⇐⇐⇐⇐⇐⇐« مطالعه مطلب حفظ دستگاه گوارش طیور »⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒

[vc_empty_space]

سالینومایسین یک یونوفور کاتیون تک ظرفیتی است…

سالینومایسین یک یونوفور کاتیون تک ظرفیتی است که به طور گسترده ای برای کنترل کوکسیدیوز در فارم های مرغداری استفاده می شود.

این ترکیب نه تنها از رشد انگل جلوگیری می کند ، بلکه بر میکروب های بیماری زا و متابولیکی دستگاه گوارش (GIT ) موثر است .

انگبرگ و همکاران (۲۰۰۰) گزارش کردند که سالینومایسین تعداد کلستریدیوم پرفریژنز را در ایلئوم سکوم و رکتوم کاهش می دهد و رشد لاکتوباسیلوس را در جوجه های گوشتی مهار می کند .

جمعیت میکروبی در بخش های انتهایی دستگاه گوارش ، نقش مهمی در جلوگیریی از کلونیزاسیون روده توسط پاتوژن های سالینومایسین دارد.(Corrier et al ., 1995 ) یکی از مکانیسم های این ترکیب ، تولید اسید چرب کوتاه زنجیر ( SCFA ) به وِیژه استات ، پروپیونات و بوتیرات است. 

افزایش غلظت SCFA در روده با کاهش PH و مهار میکروارگانیسم های حساس به اسید همراه است. 

اما محدودیت در استفاده از آنتی بیوتیک ها مسئله پیش روی متخصصان تغذیه است. 

بنابراین استفاده از مکمل های اسید بوتیریک می تواند جایگزین مناسب برای این اثر سالینومایسین باشد. 

اسید بوتیریک در پاسخ ایمنی مخاطی دخالت داشته و اثر ضد التهابی در حیوانات دارد.

بوتیرات اثر مستقیم بر تقسیم ، بلوغ و تمایز سلول های مخاطی دارد زیرا می تواند بیان ژن و سنتز پروتئین را تحت تاثیر قرار دهد. (  Sengupta et al . , 2006 ) 

با استفاده از مکمل های حاوی بوتیرات ، افزایش ارتفاع پرز و عمق کریپت در خوک و مرغ مشاهده شده است ( Leeson et al ., 2006 ) 

با رشد ارتفاع پرز سطح جذب افزایش می یابد و باعث استفاده مطلوب تر مواد مغذی در روده باریک می شود. ( Czerwi  nski et al ., 2012 ) 

اسید های چرب زنجیره کوتاه توسط سلول های مخاطی ، به سرعت جذب و متابولیزه می شوند ،

وقتی که بوتیرات به صورت خوراکی داده می شود، جذب و متابولیسم آن در حفره دهان شروع می شود .

اما باید جهت بهره پرزهای روده باریک که نقش اصلی در جذب مواد مغذی دارند متابولیسم این ترکیب تا رسیدن به روده محدود شود.

لذا به عنوان یک راهکار استفاده از بوتیرات پوشش دار در دستور کار متخصصان تغذیه قرار گرفته است.

[vc_empty_space]

بهبود عملکرد دستگاه گوارش با پروبیوتیک ها و اسیدیفایرها و …

به صورت کلی ، فلور روده ای ممکن است تحت شرایط مختلفی از جمله استفاده از آنتی بیوتیک ها یا داروهای دیگر ، استرس ، بیماری ، قرار گرفتن 

در معرض مواد سمی تخریب شده و باعث می شود رقبای مضر در روده رشد کنند.

پس به کمک استفاده از ترکیباتی همانند بوتیرات ، پروبیوتیک ها و پری بیوتیک ها ، سیمبیوتیک ها ، آنزیم ها و اسیدیفایر ها سلامت روده را بهبود ببخشیم .

تا افزودن ترکیباتی همانند اسیدهای آمینه ، توجیه اقتصادی داشته باشدو در جهت افزایش وزن و رشد مورد استفاده قرار گیرد .

به طور خلاصه فرومولاسیون رژیم غذایی و مدیریت تغذیه می تواند تاثیر قابل توجهی روی سلامت روده و تا حد زیادی بر میزان مصرف مواد مغذی و رشد حیوان بگذارد.

مشکلات بهداشت روده ناشی از تغذیه نامناسب و یک محیط غیر بهداشتی بخصوص در مراحل اولیه رشد جوجه ، اهمیت خاصی دارد . 

بنابراین با استفاده از ترکیباتی که بتواند سلامت روده و جذب مواد مغذی موجود در خوراک را تضمین کند ، قادریم عملکرد را بهبود دهیم.

خوراک کنسانتره طیور

خوراک کنسانتره طیور 1028 734 مدیر سایت

دسترسی سریع مشخصات محصول

 

 

 

خوراک کنسانتره طیور

    مشخصات کنسانتره طیور رادین فیدار فردا

   اگر شما یک مرغدار هستید که به ذرت ، گندم و سنگ آهک و مزارع خوراکی ارزان قیمت دسترسی ندارید.

ما یک راه حل ویژه برای شما داریم؛

ما به شما کنسانتره طیوری که  حاوی منابع پروتئینی باکیفیت ، کلیه ویتامین ها ، مواد معدنی ،

عناصر کمیاب ، آنزیم ها و مواد افزودنی است  را پیشنهاد می کنیم. کنسانتره ای که بهترین محرک رشد برای طیور به حساب می آید.

خرید مواد مغذی و نهاده ها و مخلوط کردن نادرست و دوز نامناسب آن باعث ایجاد خسارت جبران ناپذیر در پرورش طیور می گردد.

با استفاده از کنسانتره رادین فیدار فردا که شامل همه عناصر میکروبی و پروتئین که به صورت مطلوب در کنسانتره  مخلوط شده است ،

تهیه خوراک خوب آسان تر می شود!

مخلوط کنسانتره بیومیکس فید به همراه مواد اولیه خود باعث ایجاد مرغ باکیفیت می شود.

ما این کنسانتره  را برای انواع مرغ گوشتی ، مرغ تخمگذار ، بوقلمون  ارائه می دهیم.

لطفا برای اطلاعات بیشتر و برای فرمول های سفارشی انواع کنسانتره طیوری با ما تماس بگیرید.

 

   انواع کنسانتره های تولیدی رادین فیدار فردا

کنسانتره مرغ گوشتی

کنسانتره ۲.۵ درصد تک مرحله ای مرغ گوشتی
کنسانتره ۲.۵ درصد بیومیکس فید دو مرحله ای (A) مرغ گوشتی
کنسانتره ۲.۵ درصد دو مرحله (B) مرغ گوشتی
کنسانتره ۵ درصد تک مرحله ای مرغ گوشتی
کنسانتره ۵ درصد دو مرحله ای مرغ گوشتی (A)
کنسانتره ۵ درصد دو مرحله ای مرغ گوشتی (B)
کنسانتره ۳ درصد مرغ گوشتی
کنسانتره ۱۰ درصد مرغ گوشتی

کنسانتره مرغ مادر گوشتی

کنسانتره مرغ مادر تخمگذار

کنسانتره مرغ مادر بومی

کنسانتره پولت

کنسانتره ۲.۵ درصد مرغ تخمگذار تک مرحله ای
کنسانتره مرغ تخمگذار ۲.۵ درصد مرغ تخمگذار دو مرحله ای (A)
کنسانتره مرغ تخمگذار۲.۵ درصد دو مرحله ای (B)
کنسانتره ۵ درصد مرغ تخمگذار تک مرحله ای
کنسانتره ۵ درصد مرغ تخمگذار دو مرحله ای (A)
کنسانتره ۵ درصد مرغ تخمگذار دو مرحله ای (B)
مدیریت خوراک در پرورش مرغ گوشتی

مدیریت خوراک در پرورش مرغ گوشتی

مدیریت خوراک در پرورش مرغ گوشتی 380 273 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

مدیریت خوراک در پرورش مرغ گوشتی 

 


جیره طیور گوشتی در پرورش مرغ گوشتی باید با توجه به سطح انرژی و مواد مغذی ضروری جهت تامین سلامت و تولید مناسب فرموله شود.

اجزای اصلی موردنیاز طیور در جیره عبارتند از : آب ، اسید آمینه ، انرژی ، ویتامین ها و مواد معدنی

این اجزا باید هماهنگ با هم عمل نمایند تا باعث رشد مناسب اسکلتی – عضلانی گردند. کیفیت مواد ، فرم فیزیکی دان و بهداشت ،مستقیما در عملکرد اجزای اصلی و پایه ای جیره ، اثرگذار هستند.

در صورتیکه مواد اولیه نامناسب باشد و یا فرمول جیره متعادل نباشد، عملکرد گله ضعیف می شود .

با توجه به اینکه طیور گوشتی در شرایط متفاوتی از نظر وزن پایان دوره ، ترکیب بدن و سیاست های تولید ، پرورش می یابند ،

تدوین جیره واحدی که بتواند احتیاجات طیور را جهت دستیابی به تمامی اهداف تامین نماید، عملی نمی باشد و بایستی بر اساس هدف مورد نظر جیره های متفاوتی تنظیم گردند.

نکات کلیدی که برای انتخاب یک جیره مطلوب باید مدنظر قرار گیرند:

  • در دسترس بودن و قیمت مواد خام 
  • تغذیه جداگانه مرغ و خروس 
  • وزن زنده موردنظر 
  • بازده و کیفیت لاشه 
  • میزان چربی مورد نیاز جهت مصارفی از قبیل مرغ بریان (Oven-ready) ، آب پز و یا استفاده در صنایع جانبی 
  • رنگ پوست
  • قوام و مزه گوشت
  • قابلیت کارخانه سازنده دان

فرم فیزیکی دان بسیار متفاوت و می تواند به صورت آردی ، کرامبل ، پلت و یا پفکی (extruded) باشد. در برخی مناطق قبل از تغذیه با دان کامل از غلات خرد شده استفاده می شود. 

از نظر تغذیه ای و مدیریتی بهتر است که از ابتدا از دان کامل و فرموله شده استفاده شود.

دان پلت شده یا پفکی نسبت به دان آردی ، راحت تر جابجا می شود و از نظر تغذیه ای نیز دارای راندمان بهتری می باشد.

 

پروتئین خام (Crude Protein) 

نیاز و احتیاجات طیور گوشتی به پروتئین خام در واقع احتیاجات آنها به اسیدهای آمینه ای است

که در ساختار پروتئین ها دخالت می کنند . پروتئین ها در ترکیب بافتهای مختلف بدن از پر تا عضلات نقش دارند.

انرژی (Energy)

طیور جهت بقا و رشد ، نیاز به انرژی دارند. انرژی مورد نیاز طیور از سوخت و ساز مواد تغذیه ای حاصل می شود.

به طور قراردادی ، انرژی قابل متابولیسم ، انرژی اجزاء جیره مصرفی توسط طیور را توصیف می نماید.

با توجه به اینکه کل انرژی اجزاء جیره در ساختار فیزیکی و بقای پرنده مورد استفاده قرار نمی گیرد ،

و مقداری از انرژی جیره دفع می گردد ، بنابراین اگر انرژی هدر رفته (دفع شده ) از انرژی به دست آمده از دان کسر شود، انرژی قابل متابولیسم به دست خواهد آمد.

ریزمغذی ها در پرورش مرغ گوشتی ( Micronutrients ) 

ویتامین هایی که معمولا در اغلب جیره های طیور اضافه می شوند، به دو دسته محلول در آب و محلول در چربی تقسیم می شوند .

ویتامین های محلول در آب شامل ویتامین های گروه B و ویتامین های محلول در چربی شامل K,E,D,A می باشند .

ویتامین های محلول در چربی می توانند در کبد یا سایر قسمت های بدن ذخیره شوند.

مواد معدنی 

مواد معدنی پرمصرف شامل کلسیم ، فسفر ، پتاسیم ، سدیم ، کلر ، سولفور ، و منیزیم می باشد. 

عناصر معدنی کم مصرف نیز شامل آهن ،ید ، منگنز ، روی و سلنیوم هستند.

آزمایش دان (Feed Testing ) 

بهترین روش کنترل کیفیت دان ،نمونه برداری سیستماتیک از دان می باشد.

نمونه برداری باید به صورت صحیح انجام گیرد. تا با بررسی نتایج آزمایش بتوانیم کیفیت حقیقی دان مصرفی را ارزیابی کنیم .

نمونه باید نماینده کل دان باشد و نمی تواند تنها با برداشت دان از یک دان خوری و یا از دانخوری های یک پن انجام شود. 

جهت انجام نمونه برداری صحیح ، بایستی نمونه های برداشت شده از نقاط مختلف با یکدیگر مخلوط شوند. 

توصیه می شود که از هر محموله دان ساخته شده ، پنج نمونه برداشت شود.

نمونه برداری از دانخوری داخل سالن توصیه نمی شود . زیرا دان داخل دانخوری یکنواخت نیست.

تاریخ نمونه برداری ، تاریخ ارسال دان به فارم و نوع دان ثبت شود. نمونه ها تا زمان ارسال طیور به کشتارگاه باید در یخچال نگهداری شوند و در صورتی که در طی دوره پرورش گله با مشکل مواجه شد، 

نمونه ها باید مورد آزمایش قرار گیرند و نتایج آزمایش باید با مشخصات تغذیه ای دان مقایسه شود.

تغذیه مرحله ای در پرورش مرغ گوشتی ( Phase Feeding ) 

احتیاجات تغذیه ای معمولا با سن طیور کاهش می یابد. و به طور معمول در تغذیه طیور گوشتی سه جیره ، پیش دان ، رشد دان و پس دان مورد استفاده قرار می گیرد . 

آنچه که اهمیت دارد این است که تغییرات در فرمول جیره نباید یکباره صورت گیرد .

بلکه بهتر است تغییرات به صورت مداوم در طور زمان باشد.

اغلب کارخانه های سازنده خوراک طیور ، جیره های گوناگونی جهت تامین نیازهای تغذیه ای طیور تولید می نمایند. 

هر قدر تعداد جیره ها بیشتر باشد ، پرورش دهندگان مرغ گوشتی راحت تر می توانند جیره مناسب را با توجه به اهداف پرورشی و نیاز های تغذیه ای طیور انتخاب نمایند. 

عوامل مختلفی مانند مسائل اقتصادی ، قانونی ، ظرفیت کارخانه و هزینه های حمل و نقل باعث ایجاد محدودیت در تهیه فرمولهای گوناگون می گردد.

احتیاجات تغذیه ای بر اساس اهداف تولید ، در سه جیره اصلی فرموله شده که تولید کنندگان اغلب ترکیبی از آنها را مورد استفاده قرار می دهند.

جیره شماره ۱

جیره غنی با هدف دستیابی به افزایش وزن و ضریب تبدیل مطلول می باشد.

استفاده از جیره مذکور که جیره گرانی است، باعث افزایش چربی لاشه گشته و ضمنا ممکن است مشکلات متابولیکی را نیز به همراه داشته باشد.

جیره شماره ۲

انرژی جیره شماره ۲ کمتر از انرژی شماره ۱ بوده ولی میزان پروتئین خام و اسیدهای آمینه در حد مطلوب است .

استفاده از جیره مذکور باعث کاهش میزان چربی لاشه و حداکثر رشد عضله سینه شده ،

همچنین بر روی وزن و ضریب تبدیل اثر منفی دارد. ولی هزینه تغذیه برای تولید گوشت سینه در حد مطلوب خواهد بود.

جیره شماره ۳

این جیره دارای مواد مغذی کمتر است که باعث وزن گیری کمتر و ضریب تبدیل بالاتر می شود و قیمت تمام شده مرغ زنده در حد مطلوب می باشد.

منع مصرف دان در پرورش مرغ گوشتی

در زمان قطع دان باید به زمان مصرف دارو و واکسن توجه ویژه ای مبذول گردد

تا مطمئن شویم که هیچ اثری از آنها در لاشه وجود نداشته باشد.

آمار و ارقام مربوطه نیز به دقت ثبت و نگهداری می شود.

تغذیه کمکی در پرورش مرغ گوشتی با گندم کامل ( Supplemental Whole Wheat Feeding ) 

در بسیاری از کشورها  ،گندم خرد نشده در پرورش مرغ گوشتی به جیره طیور اضافه می شود.

که مزایای آن عبارتند از : 

کاهش هزینه های مربوط به دان و در نتیجه کاهش هزینه های تولید و بهبود بخشیدن به رشد سنگدان که باعث هضم و جذب بهتر مواد مغذی جیره می گردد.

معایب آن عبارتند از : میزان رشد کمتر و افزایش چربی لاشه و همچنین در صورتیک توازن محتویات دان رعایت نشود ، یکنواختی گله ضعیف تر می گردد.

گندم را می توان در کارخانه و یا در فارم به دان افزود که افزودن گندم در فارم بهتر است . 

در این صورت ، لازم است که فارم به سیستم های مخلوط کننده دان

و سیلوهای اضافی جهت نگهداری غلات مجهز باشد. 

در کارخانه خوراک ممکن است که گندم خرد نشده به میکسر و یا در هنگام بارگیری به دان اضافه شود.

در صورتیکه در کارخانه امکان نیم کوب کردن غلات ( Roller milling ) موجود باشد ، 

می توان گندم را به صورت نیم کوب شده به دان افزود.

 در حدود ۷ روزگی و یا هنگامی که جوجه ها به وزن ۱۶۰ گرم رسیده اند ، گندم به نسبت ۵-۱ درصد به تدریج به جیره افزوده می شود.  

نسبت افزودن گندم به کل جیره می تواند به حداکثر ۳۰ درصد هم برسد .

حداکثر میزان مصرف بستگی به مواد متشکله جیره ، تراکم  مواد مغذی ، کیفیت گندم ،

عملکرد مورد نظر و عملکرد هر گله به طور انفرادی دارد.

بسیار مهم است که اثر رقیق سازی مرتبط با افزودن گندم به جیره را مدنظر داشته باشیم.

هر نوع درمانی که از طریق دان انجام شود ، باید به گونه ای تنظیم شود که دارو به میزان صحیح به پرنده برسد . 

طیور بایستی به طور مرتب وزن کشی شوند تا اثر استفاده از گندم خرد نشده در گله مشخص شود .

ضروری است گندم خرد نشه به مدت ۴۸ ساعت قبل از کشتار از جیره حذف شود .

تا از آلودگی لاشه در هنگام تخلیه امعاء و احشاء جلوگیری شود.

منبع: راهنمای مدیریت مرغ گوشتی – Cobb 500 Broiler Management Guide

 

 

دوز بالای فیتاز در تغذیه طیور گوشتی , فقدان فیتات , فیتاز در جیره طیور

دوز بالای فیتاز چه تاثیری در مرغ های گوشتی دارد؟

دوز بالای فیتاز چه تاثیری در مرغ های گوشتی دارد؟ 380 273 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

 

دوز بالای فیتاز می تواند تاثیرات ناشی از کاهش اسیدهای آمینه در مرغ های گوشتی را نیز خنثی کند


در تحقیقاتی جدید و مشترک از دانشگاه A&M تگزاس و AB Vista ،محققان دریافته اند

که دوز بالای فیتاز به منظور رفع فقدان فیتات لازم استفاده می شود ،

به برطرف کردن کم و کاستی های اسیدهای آمینه در بدن مرغ های گوشتی نیز کمک می کند.

این مطالعات تاثیرات آن را بر روی وزن بدن طیور ، بازدهی گوشت سینه ،

و ضریب تبدیل خوراک طیور گوشتی Cobb طی ۴۴ روز نشان داده است.

دکتر Craig Wyatt  مدیرفنی شعبه آمریکای شمالی از این تجربه می گوید:

در فضای رقابتی تولیدات مرغداری ، تولیدکنندگان سعی در بالابردن بازدهی و سود خود دارند .

کم کردن حجم اسیدهای آمینه قابل هضم در رژیم غذایی طیور ، ضمن آنکه هزینه را پائین می آورد

اما منجر به به کاهش بازدهی و پائین آمدن وزن بدن آنها نیز می شود.

بنابر این تحقیقی به عمل آوردیم تا ببینیم که آیا افزون دوزهای بالای فیتاز به کاهش هزینه خوراک کمکی می کند ؟

چرا که بدین ترتیب به تولیدکننده کمک می کند تا بدون کم شدن نشانه های عملکرد و بازدهی ،

حجم اسیدهای آمینه قابل هضم را در رژیم خوراکی طیور پائین آورد.

این آزمایش با فیتاز AB Vista Quantum Blue در سه سطح ۵۰۰ ، ۱۵۰۰ ، ۳۰۰۰ FTU/Kg و همچنین سه سطح از اسید آمینه قابل هضم انجام شد ،

به این صورت که : گروه کنترل با همان سطح ۱۰۰ درصد توصیه شده و به ترتیب گروه های بعدی با ۹۵ % و ۹۰ % درصد.

 نتایج تایید می کرد که با پائین آمدن سطح اسیدهای آمینه قابل هضم  ،بازدهی نیز کاهش می یابد؛ 

 

به دنبال کاهش در دو گروه ، ضریب تبدیل خوراک ۳/۱ واحد افزایش یافت و ۷۸ گرم کاهش وزن کلی بدن و ۲۷ کاهش بازدهی گوشت سینه را به دنبال داشت اما در مقابل ، افزایش فیتاز منجر به بهبود بازدهی و عملکرد شد ؛

بالا بردن دوز فیتاز ، افزایش وزن در روز ۱۸ ام را به دنبال داشت ؛

با این حال ۳۰۰۰ FTU/Kg واحد فیتاز نیاز بود تا یک افزایش وزن چشم گیر در روز ۴۴ را شاهد باشیم .

به همین ترتیب ، دوز بالای فیتاز در فاز اولیه منجر به بهبود ضریب تبدیل خوراک شد اما ۳۰۰۰ FTU/Kg واحد فیتاز نیاز بود ،

تا ضریب تبدیل خوراک در فاز نهایی و از روز اول تا ۴۴ کاهش یابد.

در رابطه با بازدهی گوشت سینه ، ۱۵۰۰ FTU/Kg واحد فیتاز مناسب تر از ۵۰۰ FTU/Kg واحد فیتاز بود.

در پایان دکتر Wyatt این گونه نتیجه گیری کرد:

در رژیم خوراکی با سطح پائین اسید آمینه قابل هضم  ،ارتباط آشکاری بین افزایش فیتاز

و بهبود عملکرد وجود دارد که برای هر تولیدکننده ای جالب توجه است .

ما همچنان سعی در توسعه و پیشبرد بیشتر مطالعات و تحقیقاتمان داریم تا نحوه عملکرد

و ارتباط بین فیتاز و اسیدهای آمینه قابل هضم را بیشتر از گذشته کشف کنیم .

 

منبع : مجله دنیای کشت و صنعت

   
نقش گالیپرو ,جوجه های گوشتی ,دستگاه گوارش طیور ,سالمونلا ,باسیلوس سوبتلیس,سالمونلا ,بیماری طیور ,عفونت های طیور ,

اثر اسپور های پروبیوتیک (گالیپرو) در جوجه های گوشتی

اثر اسپور های پروبیوتیک (گالیپرو) در جوجه های گوشتی 380 273 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

اثر اسپورهای باسیلوس سوبتلیس به عنوان پروبیوتیک ( گالیپرو ) و فلورفنیکول را بر تشکیل کلنی سالمونلا انتریتیدیس در روده جوجه ­های گوشتی


 

سالمونلا یکی از مهمترین عوامل بیماریزای غذایی می­باشد که باعث بروز بیماری در بسیاری افراد می­شود.

برای سال­های متمادی انواع گوناگونی از آنتی بیوتیک ­ها برای درمان و جلوگیری از بروزعفونت­ های معمول به صورت غذایی درطیور استفاده می­شود

. درعین حال بسیاری ازباکتری­ها(مثل سالمونلا) در برابر یکیا چندنوع از این آنتی بیوتیک ­ها مقاومت نشان می­دهند.

این مقاومت اثار مرگباری رابرای هزاران انسان در طول سال داشته است.

به علاوه، ازدید گاه مصرف کنندگان،گوشت می­بایست ازعوامل بیماریزا و باقیمانده­ های آنتی بیوتیک عاری باشد.

اما پروبیوتیک­ ها از جمله گالیپرو افزودنی ­های غذایی میکروبی هستند که از طریق بهبود تعادل میکروبی روده تاثیرات سودمندی (از جمله افزایش رشد و بهبود روند هضم غذا) بر روی طیور دارند.

امروزه این محصول برای تحریک دستگاه ایمنی و پیشگیری ابتلا به بسیاری از بیماری­ ها به کار گرفته می­ شود.

اخیراً هاشم و همکاران (۲۰۱۲) در این زمینه پژوهشی انجام داده اند به این صورت که اثر اسپورهای باسیلوس سوبتلیس را به عنوان پروبیوتیک (گالیپرو) و فلورفنیکول را بر تشکیل کلنی سالمونلا انتریتیدیس در روده جوجه­ های گوشتی بررسی نمودند.

در این تحقیق از ۲۲۰ جوجه گوشتی راس عاری از عفونت سالمونلایی در ۵ گروه استفاده شد.

۱)سالمونلا انتریتیدیس، اسپورهای باسیلوس به عنوان پروبیوتیک و فلورفنیکول

۲)سالمونلا انتریتیدیس و فلورفنیکول

۳)سالمونلا انتریتیدیس و اسپورهای باسیلوس گالیپرو به عنوان پروبیوتیک

۴)سالمونلا انتریتیدیس به عنوان گروه کنترل مثبت

۵)گروهی که سالمونلا انتریتیدیس به آنها داده نشد به عنوان کنترل منفی

نتایج نشان داد که جوجه­ هایی که با مکمل پروبیوتیک (گالیپرو) تغذیه شده بودند حداقل تعداد باکتری سالمونلا انتریتیدیس را در دستگاه گوارش داشتند.

همچنین اسپورهای باسیلوس گالیپرو به عنوان پروبیوتیک در مقابل عفونت سالمونلایی انتریتیدیس با کمترین علائم خفیف بالینی مقاوم بودند.

همچنین با افزودن اسپور باسیلوس به عنوان پروبیوتیک در فورمولاسیون جیره غذایی جوجه­ های گوشتی مقاومت نسبت به سایر بیماری­ های باکتریایی بهبود یافته بود.

گروه علمی تحقیقی شرکت رادین فیدار فردا


فیلم آموزشی (استفاده از پروبیوتیک باسیلوس سوبتلیس به عنوان محرک رشد در جوجه های گوشتی)

پروبیوتیک باسیلوس سوبتلیس به عنوان محرک رشد در جوجه های گوشتی

پروبیوتیک باسیلوس سوبتلیس به عنوان محرک رشد در جوجه های گوشتی 504 382 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

استفاده از پروبیوتیک باسیلوس سوبتلیس به عنوان محرک رشد در جوجه های گوشتی

 


برای اینکه پروبیوتیک­ ها به عنوان افزودنی میکروبی مستقیم، مفید باشند باید مشخصات معینی داشته باشند.

به عنوان مثال آنها نباید توسط بافت­ ها و آنزیم­ های میزبان تجزیه شده و یا جذب شوند.

همچنین آنها باید توانایی تثبیت یک یا تعداد محدودی از باکتری روده­ ای که برای میزبان مفیدند را داشته باشند،

به طور کلی توانایی تغییرات مفید میکروارگانیسم ­های روده ­ای را داشته باشند.

همچنین آنها باید سیستم ایمنی میزبان را به طور موثری تحریک کنند.

تعدادی از گونه­ های باسیلوس برای تولیدات طیور ایمن شناخته شده­ اند.

باسیلوس ­ها می­توانند به عنوان سلول­ های رویشی موجود باشند یا در موقعیت استرس، اسپور تولید کنند که به حرارت و نمک ­های صفراوی مقاوم هستند.

این خصوصیت ویژه اسپورها سبب می­شود که باسیلوس ­ها در صنعت طیور در حرارت بالای پلت­ سازی

و حتی اثرات نمک­ های صفراوی دردستگاه گوارش، محافظت شده و پایدار باشند.

اسپورهای باسیلوس سوبتلیس در شرایط دمایی تا ۱۰۰درجه سانتی­گراد به مدت چند دقیقه و همچنین در مقابل نمک صفراوی ۵/۰درصد، توانایی تولید سلول­ های رویشی را دارند .

از طرفی مشخص شده که این سویه از باسیلوس توانایی مقابله با باکتری­ های بیماری زایی مانند اکلای، سالمونلا، کلستریدیوم، استرپتوکوکوس و کمپلوباکتر را دارد .

بهبود در عملکرد طیور شامل افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی با مصرف پروبیوتیک حاوی سویه ­های باسیلوس سوبتلیس در طیور گزارش شده است .

 

 


[vc_empty_space]

افزایش وزن جوجه های گوشتی ,گالیپرو ,پروتئین جیره ,,,

افزایش وزن جوجه­ های گوشتی با استفاده از گالیپرو

افزایش وزن جوجه­ های گوشتی با استفاده از گالیپرو 380 273 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

افزایش وزن جوجه­ های گوشتی با وجود کاهش در میزان پروتئین جیره در زمان استفاده از گالیپرو


مقدمه

گالیپرو به عنوان افزودنی خوراک جوجه­ های گوشتی در اتحادیه اروپا به ثبت رسیده و حاوی سویه ­های پروبیوتیکی باسیلوس سوبتیلیس (DSM 17299) می­باشد.

گالیپرو تنوع و پیچیدگی میکروفلورها، رشد و کلونیزه شدن باکتری­های لاکتیک اسید را در دستگاه گوارش افزایش داده و سبب می­شود میکروارگانیسم ­های بیماری­زا سرکوب شده و از سوی دیگر در نتیجه تولید مقادیر بالای آنزیم در روده، گالیپرو هضم مواد مغذی و به ویژه پروتئین را بهبود می­بخشد.

اما میکروارگانیسم­ های تولید کننده آنزیم می­توانند عملکرد پرنده را به دنبال کاهش مقادیر مواد مغذی در خوراک بهبود بخشند؟ هدف از این مطالعه استفاده از گالیپرو در جیره ­های با مقادیر متفاوت پروتئین و تاثیر آن بر عملکرد رشد جوجه ­های گوشتی بود.

مواد و روش­ها

 این بررسی در مرکز تحقیقاتی ADAS Drayton در انگلستان انجام گرفته است.

در این پژوهش تعداد ۵۵۲ جوجه خروس گوشتی سویه راس ۳۰۸، در ۶ گروه آزمایشی و ۱۰ تکرار؛ طول دوره آزمایش: ۴۲ روز؛ جیره­ های بر پایه ذرت-سویا با مقادیر متفاوت پروتئین (جدول ۳)؛ برنامه غذایی ۳ مرحله ­ای: آغازین (۹-۱ روزگی)، دوره رشد (۲۸-۹ روزگی)، دوره پایانی (۴۲-۲۸ روزگی). پرندگان گروه ۲ جیره مشابه گروه کنترل ۱ دریافت کردند (خوراک استاندارد) اما علاوه بر آن طبق توصیه شرکت سازنده، گالیپرو نیز دریافت نمودند.

همان­طور که در جدول ۱ و ۳ نشان داده شده، گروه­ های ۶-۳ جیره­ هایی با مقادیر کمتر پروتئین و اسیدآمینه دریافت کردند. علاوه بر گروه ۲، جیره ­های گروه ­های ۳، ۴ و ۶ هم حاوی پروبیوتیک گالیپرو بودند.

نتایج

استفاده از گالیپرو به روش (on top) در جیره استاندارد منجر به افزایش معنادار وزن (%۵/۶+) و بهبود ضریب تبدیل غذایی (%۴-) شد.

با وجود کاهش پروتئین تا %۵ در گروه­ ۳، هیچ گونه کاهشی در عملکرد جوجه ­های گوشتی  دیده نشد.

به نظر می­رسد که این تاثیر به دلیل افزودن میکروارگانیسم­ های تولید کننده آنزیم موجود در گالیپرو حاصل شده است.

کاهش پروتئین تا %۱۵ بدون استفاده از پروبیوتیک منجر به کاهش شدید در عملکرد جوجه­ ها شد.

پرندگان گروه ۵ به طور متوسط وزن نهایی پایین­تر (%۱۶-) و ضریب تبدیل به طور معنادار ضعیف­تری (%۱۰+)  نسبت به گروه ۶ داشتند.

افزودن گالیپرو توانست این کاهش در عملکرد را به طور معناداری بهبود بخشد.

گروه ۶ در مقایسه با گروه ۵ میزان وزن­گیری بیشتر (% ۵/۲+) و ضریب تبدیل بهتری (%۴-) داشتند.

جدول ۱: گروه­های مورد آزمایش

گروه

جیره

گالیپرو

کاهش در پروتئین قابل هضم

کاهش در پروتئین خام/آمینواسیدها

۱

استاندارد

۲

استاندارد

+

۳

کاهش پروتئین

+

%۱-

%۵-

۴

کاهش پروتئین

+

%۲-

%۱۰-

۵

کاهش پروتئین

_

%۳-

%۱۵-

۶

کاهش پروتئین

+

%۳-

%۱۵-

 

جدول ۲: عملکرد نهایی

گروه

جیره

گالیپرو

وزن ­زنده در ۴۲ روزگی(Kg)

ضریب تبدیل غذایی

۱

استاندارد

c ۸۲/۲

a ۶۶/۱

۲

استاندارد

+

d ۳

a ۵۹/۱

۳

کاهش پروتئین %۱

+

c ۸۳/۲

a ۶۴/۱

۴

کاهش پروتئین %۲

+

b ۶۵/۲

b ۷۴/۱

۵

کاهش پروتئین%۳

_

a ۳۶/۲

c ۸۲/۱

۶

کاهش پروتئین %۳

+

a ۴۲/۲

bc ۷۵/۱

 

جدول۳: میزان مواد مغذی

 

فاز۱ (۹-۱ روزگی)

فاز۱ (۹-۱ روزگی)

فاز۱ (۹-۱ روزگی)

 

استاندارد

گروه ۲+۱

(۱-%)

گروه ۳

(۲-%) گروه ۴

(۳-%)

 گروه ۶+۵

استاندارد

گروه ۲+۱

(۱-%)

گروه ۳

(۲-%) گروه ۴

(۳-%)

گروه ۶+۵

استاندارد

گروه ۲+۱

(۱-%)

گروه ۳

(۲-%) گروه ۴

(۳-%)

گروه ۶+۵

انرژی متابولیسمی (MJ/kg)

۸/۱۲

۸/۱۲

۸/۱۲

۸/۱۲

۲/۱۳

۲/۱۳

۲/۱۳

۲/۱۳

۲/۱۳

۲/۱۳

۲/۱۳

۲/۱۳

پروتئین (%)

۹/۲۱

۷/۲۰

۶/۱۹

۵/۱۸

۶/۲۰

۵/۱۹

۴/۱۸

۳/۱۷

۱/۱۹

۰/۱۸

۹/۱۶

۸/۱۵

لایزین (%)

۴۵/۱

۳۷/۱

۲۹/۱

۲۱/۱

۲۹/۱

۲۱/۱

۱۳/۱

۰۴/۱

۱۸/۱

۱۰/۱

۰۱/۱

۹۳/۰

متیونین (%)

۶۹/۰

۶۸/۰

۶۶/۰

۶۵/۰

۶۳/۰

۶۱/۰

۶۰/۰

۵۸/۰

۵۶/۰

۵۴/۰

۵۳/۰

۵۱/۰

متیونین+سیستین (%)

۰۳/۱

۰۰/۱

۹۷/۰

۹۴/۰

۹۵/۰

۹۲/۰

۸۹/۰

۸۶/۰

۸۶/۰

۸۳/۰

۸۰/۰

۷۷/۰

ترئونین (%)

۹۱/۰

۸۶/۰

۸۲/۰

۷۷/۰

۸۶/۰

۸۱/۰

۷۷/۰

۷۲/۰

۷۹/۰

۷۵/۰

۷۰/۰

۶۵/۰

تریپتوفان (%)

۲۵/۰

۲۴/۰

۲۳/۰

۲۱/۰

۲۳/۰

۲۲/۰

۲۱/۰

۲۰/۰

۲۲/۰

۲۰/۰

۱۹/۰

۱۸/۰

فیلم آموزشی (مزایای مصرف پروبیوتیک گالیپرو)

 
تاثیر پروبیوتیک گالیپرو ,جیره حاوی گالیپرو ,نیوکاسل در جوجه ,سالمونلا ,ایمنی جوجه ها

واکنش ایمنی جوجه­ های چالش شده با سالمونلا به جیره حاوی گالیپرو

واکنش ایمنی جوجه­ های چالش شده با سالمونلا به جیره حاوی گالیپرو 400 267 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

 

واکنش ایمنی جوجه ­های چالش شده با سالمونلا که با جیره حاوی گالیپرو، یک پروبیوتیک بر پایه باسیلوس سوبتیلیس تغذیه شدند.


چکیده

در این مطالعه، تاثیر استفاده از پروبیوتیک بر پایه باسیلوس سوبتیلیس بر تیتر آنتی ­بادی علیه ویروس ­های نیوکاسل و بورس عفونی در جوجه­ های گوشتی چالش شده با باکتری سالمونلا انتریکا سروتیپ انتریدیس، مورد بررسی قرار گرفت.

این آزمایش در یک طرح کاملاً تصادفی با ۱۶۰ جوجه یک روزه گوشتی با ۴ تیمار

۱- کنترل منفی، ۲- تیمار شده با پروبیوتیک، ۳- گروه چالش شده و ۴- گروه چالش شده

و تیمار شده با پروبیوتیک انجام شد.

چالش با سالمونلا وزن نسبی طحال و بورس را کاهش داد (P< 0.05).

افزودن پروبیوتیک به جیره جوجه ­های چالش شده وزن نسبی طحال را افزایش داد

اما تاثیری بر وزن نسبی بورس نداشت.

تفاوتی بین تیتر آنتی ­بادی جوجه ­های کنترل منفی و گروه دریافت کننده پروبیوتیک وجود نداشت.

چالش با سالمونلا تیتر آنتی­ بادی بر ضد ویروس­های نیوکاسل و بورس عفونی را کاهش داد (P< 0.05).

با افزودن پروبیوتیک به جیره جوجه­ ها، بهبود در تیتر آنتی­ بادی مشاهده شد.

نتایج نشان داد که افزودن پروبیوتیک در جیره تاثیر معناداری بر پارامترهای ایمنی جوجه در محیط غیر آلوده ندارد

اما در محیط آلوده به پاتوژن می­تواند در بهبود واکنش ­های ایمنی مرغ­های آلوده موثر باشد.

 

مقدمه

آنتی­ بیوتیک­ ها به منظور پیشگیری از بیماری­های طیور و بهبود رشد در جیره آنها افزوده می­شوند

تا وضعیت سلامت و تولید پرنده را بهبود بخشند.

در عین حال استفاده از آنتی­ بیوتیک ­ها منجر به مشکلاتی مثل باقیمانده دارویی در گوشت، افزایش مقاومت باکتریایی و عدم تعادل در میکروفلور طبیعی شده است.

در نتیجه استفاده از جایگزین­ هایی مثل میکروارگانیسم­های مفید که در اصطلاح پروبیوتیک نامیده می­ شوند به توجه بیشتری نیاز دارد.

مطالعات نشان داده است استفاده از پروبیوتیک­ واکنش سیستم ایمنی را در برابر آنتی ­ژن­ها در طیور ، خوک  و ماهی  تنظیم می­کند

و می­تواند منجر به ترشح سایتوکاین­ها و بهبود ایمنی شود .

با توجه به این که مطالعات مختلف، بهبود ایمنی را در نتیجه مصرف خوراکی پروبیوتیک ­ها نشان داده ­اند،

کمبود اطلاعات در مورد تاثیر استفاده از پروبیوتیک ­ها بر واکنش ایمنی مرغ­ های گوشتی چالش شده با سالمونلا انتریکا سروتیپ انتریدیس وجود دارد.

در مطالعه حاضر تاثیر پروبیوتیک گالیپرو، حاوی باسیلوس سوبتیلیس بر روی اندام­های سیستم ایمنی

و تیتر آنتی ­بادی بر علیه آلودگی به ویروس­ های نیوکاسل و بورس عفونی در جوجه­ های گوشتی

و توان حفاظتی آن برای پرنده در برابر عفونت سالمونلایی مورد بررسی قرار گرفت.

 

بحث و نتایج

با توجه به نتایج به دست آمده، اختلاف معنی­داری در تیتر آنتی­ بادی برعلیه ویروس­های نیوکاسل

و بورس عفونی بین گروه کنترل و گروه دریافت کننده پروبیوتیک چالش نشده وجود نداشت،

اما از نظر کمی به میزان اندکی تیتر آنتی­بادی در این گروه نسبت به گروه کنترل بالاتر بود.

این نتایج با نتایج به دست آمده در چند مطالعه دیگر مشابه است،

که بر اساس آن­ها افزودن یک پروبیوتیک به جیره طیور چالش نشده تاثیر معنی­ داری بر روی تیتر آنتی ­بادی بر ضدویروس نیوکاسل و گلبول­های قرمز گوسفند زمانی که بعنوان آنتی­ژن استفاده شد، نداشت.

برخلاف نتایج مطالعه ارائه شده، اثرات مفید استفاده از پروبیوتیک ­ها بر روی ایمنی در چندین مطالعه دیگر در مرغ­ های گوشتی گزارش شده است.

تفاوت­های موجود در این مطالعات می­تواند به اختلاف در گروه­های سنی مورد بررسی، نوع پروبیوتیک استفاده شده

و به کار بردن دزهای متفاوت از آن ارتباط داشته باشد. Elangoven و همکاران گزارش کردند،

استفاده از پروبیوتیک (۵۰۰ گرم گالیپرو (باسیلوس سوبتیلیس)) تاثیری بر واکنش ایمنی با واسطه سلولی نداشت

اگرچه به طور معنی­ داری واکنش ایمنی هومورال را در جوجه­ های گوشتی افزایش داد.

این یافته ­های ناهمگون می­تواند به دز پروبیوتیک به کار برده شده و کلاس آنتی­ژنی که آنتی­ بادی­ ها را تولید کرده ­اند، مربوط باشد.

افزودن  گالیپرو به جیره جوجه ­های چالش نشده به طور معنی ­داری گلبول­ های سفید را در مقایسه با گروه کنترل منفی افزایش داد

اما تاثیری بر نسبت هتروفیل به لمفوسیت نداشت.

این نتایج با نتایج مطالعه رحیمی و خاک­ سفیدی مشابهت داشت

که بر اساس آن­ افزودن پروبیوتیک به جیره به طور معنی ­داری تعداد گلبول­های سفید را در مقایسه با گروه کنترل افزایش داد.

نتایج این مطالعه نشان داد که چالش با سالمونلا منجر به کاهش تیتر آنتی ­بادی بر ضد ویروس­های نیوکاسل

و بورس عفونی، کاهش تعداد لمفوسیت ­ها و کاهش وزن اندام­های مرتبط با سیستم ایمنی می­شود.

مکانیسم­های دقیق تحریک فعالیت­های ایمنی با واسطه پروبیوتیک ها مشخص نیست؛

هرچند، مشخص شده است که سالمونلا زیر مجموعه ­های مختلفی از سلول ­های سیستم ایمنی را تحریک می­ کند

که تولید کننده سایتوکاین­ها، به ویژه اینترلوکین-۱ بتا هستند

و در تنظیم واکنش­های ایمنی موثرند .

واکنش ایمنی هومورال ضعیف­تر در جوجه ­های گوشتی چالش شده را می­توان با افزایش در تولید اینترلوکین-۱ توضیح داد. 

اینترلوکین-۱ ترشح فاکتور آزادکننده کورتیکوتروپین از هیپوتالاموس، لوکوسیت­ها یا هر دو را تحریک کرده

و که با اثر بر هیپوفیز قدامی، لکوسیت ­ها و یا هر دو ترشح هورمون آدرنوکورتیکوتروپین (ACTH) را تحریک می­نماید.

سپس ACTH سبب تولید کورتیکوسترون از غده آدرنال می­شود .

کورتیکوسترون می­تواند با ممانعت از تولید و فعالیت آنتی­ بادی­ ها منجر به سرکوب ایمنی ،

ممانعت از تولید و فعالیت آنتی ­بادی­ ها ، افزایش نسبت هتروفیل به لمفوسیت  و کاهش رشد اندام های مرتبط با سیستم ایمنی  شود.

در این مطالعه تعداد گلبول­های سفید و نسبت هتروفیل به لنفوسیت نشان داد که جوجه ­ها در شرایط استرس فیزیکی بودند.

نسبت هتروفیل به لمفوسیت به عنوان شاخص معتبری برای تشخیص استرس در پرنده است .

هتروفیل­ها بخشی از ایمنی طبیعی و دفاع سلولی بر ضد عفونت­ های میکروبی هستند

و لمفوسیت ­ها تولید آنتی ­بادی را بر عهده دارند.

افزایش در نسبت هتروفیل به لمفوسیت در جوجه­ های چالش شده می­تواند با افزایش در میزان ترشح کورتیکوسترون ارتباط داشته باشد  که در نهایت منجر به کاهش تیتر آنتی ­بادی می­­شود.

اگرچه افزودن پروبیوتیک گالیپرو به جیره تاثیری بر واکنش ایمنی جوجه ­های چالش نشده نداشت؛

اما زمانی که جوجه­ ها با سالمونلا چالش شدند، اثرات قابل توجهی مشاهده شد.

نتایج به دست آمده در این مطالعه با یافته­ های Higgins و همکاران  مشابهت دارد

و نشان می­دهد زمانی که چالش روده­ای خفیف مثل عفونت سالمونلایی وجود دارد،

فواید مرتبط با عملکرد ناشی از برخی پروبیوتیک­ ها نمایان­تر است.

موثرترین مکانیسم­ هایی که پروبیوتیک از طریق آن اثرات منفی سالمونلا بر تیتر آنتی ­بادی را کاهش می­دهد عبارتند از:

حذف رقابتی در طی رقابت بر روی محل اتصال به گیرنده، تولید اسیدهای چرب فراری که ممانعت کننده از ورود پاتوژن­های روده ­ای هستند، تولید باکتریوسین ها، رقابت با پاتوژن­ها و فلور طبیعی برای مواد مغذی محدود کننده و تحریک واکنش ایمنی ذاتی .

باسیلوس سوبتیلیس می­تواند تعداد سالمونلا را در روده از طریق برخی از این مکانیسم­ های ممانعتی کاهش دهد.

اخیرا، در یک مطالعه بر روی انسان، مشخص شد که مصرف خوراکی باسیلوس سوبتیلیس می­تواند

سایتوکاین ­های پیش التهابی (TNF-α، اینترلوکین-۱ بتا، اینترلوکین-۶ و اینترفرون-گاما) را کاهش

و سایتوکاین­ های ضد التهابی (اینترلوکین-۱۰ و TGF-β) را در پلاسمای بیماران درگیر بیماری التهاب روده افزایش دهد.

در مطالعه ارائه شده، در چالش با سالمونلا تعداد گلبول­های سفید افزایش و در زمانی که در جیره جوجه ­ها از گالیپرو استفاده شد

، تعداد گلبول­های سفید کاهش یافت.

افزایش تعداد گلبول­های سفید شاخصی برای وجود التهاب یا عفونت است.

مشخص شده است که سایتوکاین­ها (بویژه اینترلوکین ۱-بتا)، که سنتز آن در اثر عفونت افزایش می­یابد،

فاکتورهای مهمی در واکنش التهابی هستند .

مطالعات In vitro و In vivo متعددی بروز واکنش ایمنی نسبت به سالمونلا در جوجه­ ها را  با افزایش بیان سایتوکاین التهابی اینترلوکین-۱ نشان داده ­اند (۱۴ و ۲۴).

فاکتورهای التهابی ترشح فاکتور آزاد کننده کورتیکوتروپین از هیپوتالاموس را تحریک می­کنند.

همان­طور که قبلا اشاره شد، این فاکتور می­تواند غلظت ACTH و در نهایت تولید کورتیکوسترون را افزایش دهد.

کورتیکوسترون می­تواند از فعالیت لمفوسیت ­ها ممانعت کرده

و تعداد گلبول­های سفید را کاهش دهد و منجر به تحلیل اندام­های سیستم ایمنی گردد .

در ۴۲ روزگی، وزن اندام­های مرتبط با سیستم ایمنی، بورس و طحال، تحت تاثیر منفی چالش با سالمونلا قرار گرفتند.

گزارش شده است که آتروفی بورس ناشی از استرس، به دلیل افزایش ترشح کورتیکوستروئید ایجاد می­شود.

کاهش وزن بورس می­تواند به عنوان شاخص کاهش فعالیت ایمنی مد نظر قرار گیرد زیرا بورس یک اندام لنفی مهم در طیور می­باشد.

کاهش وزن بافت­ها و اندام­های سیستم ایمنی بر فنوتیپ سلول­های ایمنی، ازدیاد سلول­ های ایمنی و تولید آنتی ­بادی اثرگذار است.

افزودن پروبیوتیک گالیپرو به جیره جوجه­ های چالش شده تاثیری بر وزن نسبی بورس نداشت،

اما وزن نسبی طحال را افزایش داد. نتایج مشابه در جوجه ­های تیمار شده با پروبیوتیک که چالش نشده بودند

در مقایسه با گروه کنترل منفی مشاهده شد. که دلیلی برای آن ارائه نشده است.

نتایج این مطالعه نشان داد که چالش با سالمونلا به دلیل تحلیل اندام­های سیستم ایمنی، تغییر در پروفایل سلول­های ایمنی

و کاهش در تولید آنتی­ بادی، تاثیر منفی بر واکنش ایمنی جوجه­ های گوشتی داشت.

افزودن پروبیوتیک گالیپرو به جیره تاثیر معنی­ داری بر پارامترهای ایمنی جوجه­ ها در یک محیط غیر آلوده نداشت

اما در زمانی که جوجه­ ها در یک محیط آلوده به پاتوژن قرار گرفتند،

کارایی بالایی نشان داد به طوری­که بازده واکسیناسیون و سلامت پرندگان آلوده را بهبود بخشید.


 

پروبیوتیک ,جیره غذایی طیور ,آنتی بیوتیک ,باکتری های مضر ,جوجه های گوشتی

اثر پروبیوتیک(باسیلوس سوبتیلیس) بر مورفولوژی­ روده­ ی­ جوجه ­های­ گوشتی در معرض باکتری­ سالمونلا

اثر پروبیوتیک(باسیلوس سوبتیلیس) بر مورفولوژی­ روده­ ی­ جوجه ­های­ گوشتی در معرض باکتری­ سالمونلا 381 297 مدیر سایت

دسترسی سریع مطالب

اثر پروبیوتیک(باسیلوس سوبتیلیس) بر مورفولوژی­ روده­ ی­ جوجه ­های­ گوشتی در معرض باکتری­ سالمونلا


چکیده

هدف از این پژوهش بررسی اثرات افزودن پروبیوتیک بر مورفولوژی روده در جوجه­ های گوشتی در معرض سالمونلا است.

تعداد ۱۲۸ قطعه جوجه گوشتی یکروزه در قالب طرح کاملاَ تصادفی بصورت فاکتوریل ۲×۲ شامل دو نوع جیره (حاوی و یا فاقد پروبیوتیک‌)

و دو سطح تزریق دهانی (سرم فیزیولوژی یا محیط کشت حاوی سالمونلا) در چهار تکراراستفاده شد.

این آزمایش پاییز ۱۳۸۹ در سالن تحقیقاتی ویژه­ ی پرورش جوجه ­های گوشتی،

واقع در پژوهشکده ­ی کشاورزی، صنعتی و پزشکی سازمان انرژی اتمی کرج اجرا شد.

در روزهای ۲۱ و ۴۲، از دوره پرورش یک پرنده از هر تکرار به طور تصادفی انتخاب

و پس از کشتار به روش قطع نخاع، سه بخش روده کوچک(دودنوم ، ژژنوم ، ایلئوم) جدا و مراحل تثبیت،

پاساژ بافت و رنگ آمیزی و آنالیز تصویری انجام  شده و داده ها با نرم افزار SAS مورد آنالیز آماری قرار گرفتند.

در دودنوم و ژژنوم تیمارهای دریافت کننده­ی پروبیوتیک در حضور آلودگی در روزهای ۲۱ و ۴۲ پرورش نسبت به گروه شاهد مثبت تفاوت معنی داری مشاهده نشد،

اما در ژژنوم جوجه های کشتار شده در ۴۲ روزگی عمق کریپت افزایش معنی داری را نشان داد(۰۵/0P<).

در طول پرز ایلئوم گروه پروبیوتیک مثبت جوجه­ های کشتار ۲۱ روزگی نسبت به گروه شاهد مثبت تفاوت معنی داری مشاهده شد ( ۰۵/۰>  P).

در دودنوم تیمارهای دریافت کننده­ ی پرو بیوتیک در شرایط عدم حضور آلودگی عمق کریپت نسبت به گروه شاهد منفی افزایش معنی داری داشت(۰۵/0P<)؛

اما در ژژنوم تفاوت معنی داری دیده نشد. در ایلئوم نیز در کشتار ۲۱ روزگی عمق کریپت افزایش معنی داری داشت (۰۵/0P<).

با توجه به موارد ذکر شده و مقایسه­ ی آن در گروه­ های آزمایشی، وجود پروبیوتیک در شرایطی که حضور آلودگی اجتناب ناپذیر است

سبب افزایش عمق کریپت، که نتیجه آن افزایش در جذب مواد غذایی است می شود.

طبق نتایج این پژوهش افزودن مقدار ۰۲/۰ درصد جیره ­ی غذایی جوجه­ های گوشتی،

پروبیوتیک (باسیلوس سوبتیلیس) با نام تجاری گالیپرو، می تواند  سبب افزایش سلامتی بافت پوششی روده کوچک شود.

مقدمه

افزایش وزن حداکثر در زمان کوتاه درصنعت پرورش طیور، فراسنجه ­­ی مهمی است و افزایش توانایی در هضم و جذب مواد مغذی یکی از دلایل کاهش دوره پرورش جوجه­ های گوشتی تجاری است(Higgins et.al.,۲۰۰۸).

از عوامل تأثیرگذار بر این توانایی، شکل و مورفولوژی روده کوچک (دودنوم ، ژژنوم ، ایلئوم)که سطح جذب را تعیین می­کند، می باشد (ضمیری،۱۳۸۲).

از طرفی باکتری­های مضر سبب بیماری (با تولید سموم) و کاهش جذب (با بستن سایت های جذبی) می­شوند؛ برای کاهش جمعیت

باکتری­های مضر و جلوگیری استفاده ازآنتی بیوتیک­ها مصرف افزودنی­ها از جمله پروبیوتیک ­ها در جیره غذایی طیور توصیه شده است(Gaggia et al., ۲۰۱۰).

بنابراین هدف از انجام پژوهش بررسی اثرات افزودن پروبیوتیک بر مورفولوژی روده

در شرایط حضور آلودگی سالمونلایی در جوجه ­های گوشتی بود .

مواد و روش ها

پژوهش حاضر در دو مرحله شامل تغذیه جوجه ­ها با جیره ­های آزمایشی که با نرم افزار WUFFDA طبق کاتالوگ سویه راس۳۰۸ تنظیم شد؛

و آزمون های آزمایشی در آزمایشگاه دانشگاه آزاداسلامی  واحد علوم و تحقیقات تهران انجام شد.

برای اجرای مرحله اول از امکانات آزمایشگاه دام و طیور شامل سالن تحقیقاتی ویژه پرورش جوجه ­های گوشتی

و بخش تهیه خوراک جهت آماده­ سازی خوراک واقع در پژوهشکده کشاورزی، صنعتی و پزشکی سازمان انرژی اتمی کرج استفاده شد. 

طبق کاتالوگ شرکت بالتک (۲۰۰ گرم در تن) پروبیوتیک باسیلوس سوبتلیس با نام تجاری گالیپرو (ساخت بیوشم آلمان) به عنوان ماده افزودنی مورد آزمون در جیره استفاده شد.

اقلام خوراکی پس از تهیه در آسیاب خرد شده و به نسبت معین شده با نرم افزار در سه نوع جیره شامل آغازین،

رشد و پایانی با هم مخلوط شدند.

این پژوهش در قالب فاکتوریل ۲×۲ شامل دو سطح جیره (دارای یا فاقد پروبیوتیک)

و دو سطح تزریق دهانی (سرم فیزیولوژی یا محیط کشت حاوی سالمونلا) در چهار گروه آزمایشی و ۴ تکرار اجرا شد.

تعداد ۱۲۸ قطعه جوجه­ ی یکروزه ن‍‍ژاد راس ۳۰۸ به صورت تصادفی در گروه ­های آزمایشی زیر قرار گرفتند:

  • فاقد پرو بیوتیک، تزریق دهانی سرم فیزیولوژی (شاهد منفی )
  • فاقد پرو بیوتیک، تزریق دهانی سالمونلا به تعداد ۱۰۰۰۰ باکتری (شاهد مثبت)
  • دارای پرو بیوتیک، تزریق دهانی سرم فیزیولوژی (پرو بیوتیک منفی)
  • دارای پرو بیوتیک، تزریق دهانی سالمونلا به تعداد ۱۰۰۰۰ باکتری (پروبیوتیک مثبت)

در روزهای ۲۱ و ۴۲، دوره­ی پرورش، یک پرنده از هر تکرار به طور تصادفی انتخاب و به روش قطع نخاعی کشتار شد.

برای مطالعه ­ی مورفولوژی روده، ۸ سانتی متر از وسط هر سه بخش روده کوچک (دودنوم ، ژژنوم ، ایلئوم) جدا

و در محلول فرمالین ۱۰ درصد تثبیت شد. مراحل پاساژ بافت انجام

و برش­های ۷میکرونی تهیه و توسط محلول رنگ­آمیزی هموتوکسیلین- ائوزین رنگ آمیزی شد (Lee et al.,۲۰۱۰)

و بررسی ­های لازم توسط دستگاه آنالیز تصویری با بزرگ نمایی (×۲۰۰) انجام گرفت.

ارتفاع، عرض پرز و عمق کریپت بطور متوسط ۱۵رکورد در هر نمونه بررسی شد

و داده ­های جمع آوری شده با نرم افزار SAS، رویه­یANOVA مورد آنالیز آماری قرار گرفت.

مقایسه­ی میانگین­ ها با آزمون دانکن انجام شد.

 

نتایج و بحث

* نتایج حاصل از این پژوهش در ۲۱ روزگی 

گروه آزمایشی پروبیوتیک منفی نشان داد که عمق کریپت دودنوم نسبت به گروه شاهد منفی افزایش معنی داری داشت(۰۵/0P<).

در ژژنوم تفاوت معنی ­داری دیده نشد.

در گروه آزمایشی پروبیوتیک منفی عمق کریپت افزایش معنی داری را در مقایسه با ایلئوم تیمار شاهد منفی نشان داد (نمودار۱).

در مقایسه­ ی دودنوم و ژژنوم گروه آزمایشی پروبیوتیک مثبت با شاهد مثبت تفاوت معنی­ داری مشاهده نشد؛

اما در دو تکرار از ژژنوم تا حدودی افزایش عمق کریپت مشاهده شد.

در ایلئوم گروه آزمایشی پروبیوتیک مثبت در عمق کریپت نسبت به گروه شاهد مثبت تفاوت معنی­ دار مشاهده شد(۰۵/0P<)(نمودار۲).

        عمق کریپت بدون سالمونلانمودار۱: مقایسه ­­­ی شماتیک عمق کریپت در گروه­های آزمایشی بدون سالمونلا (۲۱ روزگی)

                                عمق کریپت با سالمونلانمودار۲: مقایسه­­­ ی شماتیک عمق کریپت در گروه­های آزمایشی در حضور سالمونلا (۲۱ روزگی)

 

* نتایج حاصل از پژوهش در ۴۲ روزگی

درایلئوم گروه پروبیوتیک منفی نسبت به گروه شاهد منفی تفاوت معنی دار مشاهده شد(۰۵/۰(P<..

اما در ژژنوم پروبیوتیک منفی نسبت به گروه شاهد منفی تفاوت ها معنی دار نبود (نمودار۳).

در ایلئوم تیمار پروبیوتیک مثبت، عمق کریپت نسبت به شاهد مثبت افزایش معنی داری دیده نشد؛

اما در ژژنوم تیمار پروبیوتیک مثبت در مقایسه با شاهد مثبت تفاوت معنی داری مشاهده شد(نمودار۴).

      نمودار۳: مقایسه ­­­ی شماتیک عمق کریپت در گروه­ های آزمایشی بدون سالمونلا(۴۲ روزگی)

 عمق کریپت با سالمونلا

 نمودار۴: مقایسه­­­ی شماتیک  عمق کریپت در گروه­های آزمایشی در حضور سالمونلا (۴۲ روزگی)

 

بنابر مطالعات (Santin et.al.,۲۰۰۱) پیشرفت در مورفولوژی دستگاه گوارش پرندگان به میزان زیادی تحت تأثیر جیره غذایی شان قرار دارد .

با توجه به موارد ذکر شده که موافق با نتایج مطالعات (Hyuns.lillehoj et.al.,۲۰۰۷) است

و مقایسه­ ی آن در گروه­های آزمایشی یاد شده، در شرایطی که حضور آلودگی در صنعت پرورش اجتناب ناپذیر است، 

وجود پروبیوتیک می تواند سبب افزایش عمق کریپت که نتیجه آن افزایش در جذب مواد مغذی، رشد پرزها و وزن بدن است، شود.

منابع 

۱)رضاﺋیان. م، (۱۳۸۵)، بافت شناسی طیور، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ اول،۲۰۲ صفحه.

۲)ضمیری.م، (۱۳۸۲)، فیزیولوژی دام، انتشارات حق شناس، چاپ دوم، ۳۸۷ صفحه.

شیرین شکورزاده۱، علی­اصغر صادقی۱ ،پروین شورنگ۲،مهدی امین­افشار۱،امینه محمدی­خواجه­دهی۱

 

English
https://bak.feedarco.com/wp-content/themes/movedo-child